ACHTERGRONDEN

Freddie Mercury

Het idee voor een musical was er al sinds 1986. De manager van Queen was er altijd al van overtuigd geweest dat de muziek van Queen goed bewerkt zou kunnen worden voor een musical. De heren van Queen waren echter niet echt liefhebbers van het genre musical en na het overlijden van Freddie Mercury had het idee geen prioriteit meer. Desondanks bleef Beach het idee warm houden.

 

Robert de Niro en zijn zakenpartner Jane Rosenthal van Tribeca Theatrical Productions bliezen het idee nieuw leven in. Zij wilden gelijkwaardige partners zijn in de ontwikkeling van de musical. Het verhaal om de songs in te verwerken bleek een groot struikelblok te zijn. Na een aantal vruchteloze pogingen om Dominion Theatreeen musical te ontwikkelen die een biografie moest zijn van het leven van hun overleden voorman, Freddie Mercury werd de hulp ingeroepen van scriptschrijver Ben Elton (schrijver van o.a. The Young Ones).

 

Hoe krijg je Bohemian Rhapsody in zijn geheel in een musical verwerkt. Dat was de taak waarvoor Elton zich zag gesteld. Een musical met muziek van Queen kon natuurlijk niet zonder dit nummer, en May en Taylor waren vastbesloten dat het nummer in zijn geheel in de musical moest worden opgenomen. Maar waar gaat het nummer eigenlijk over? Op deze vraag konden zelfs May en Taylor geen antwoord geven.

 

Om een verhaal te bedenken moest hij de teksten van de songs loslaten en zich laten leiden door de gevoelens en sfeer die de songs bij hem opriepen. Bij het luisteren naar de muziek realiseerde hij zich dat hij te maken had met legendarische rockmuziek. Dit was de inspiratie voor het verhaal. De legendarische muziek moest een legendarische context krijgen. Hij liet in gedachte alle legendes passeren. Altijd ging het over individuen die het opnamen tegen machthebbers die een heel volk onderdrukken. Hiermee was ook het probleem van de teksten die hun eigen verhaal vertellen of onnavolgbaar zijn opgelost. Iedere mythe kent ten slotte zijn geheimen, aanwijzingen, trucjes en verborgen betekenissen. Dit alles ontdekte Elton in de nummers van Queen.

 

Ondanks dat May, Taylor en John Deacon hadden aangeboden desnoods enkele teksten te herschrijven om ze beter in het verhaal te laten passen werd ervoor gekozen dit niet te doen. Hier en daar werden enkele woorden vervangen (bijvoorbeeld de verwijzing naar internet in Radio GaGa) en werd een hij een zij of andersom.

 

Ze zochten een goed team om zich heen om de musical verder vorm te geven waaronder Arlene Phillips (choreografie), Chris Renshaw (regie) uit de theaterwereld, Mark Fisher (decor en video) en Willie Williams (video) uit de rockwereld. Op deze manier werd het beste uit beide werelden verenigd om een uniek theaterstuk te maken.

 

Op 14 mei 2002 ging de musical in het Dominian Theatre in Londen in première.  

 

Prijzen      
award jaar categorie genomineerd/winnaar
Laurence Olivier Award 2003 bijrol (Sharon D Clarke) genomineerd
Laurence Olivier Award 2010 publieksprijs langlopende musical genomineerd
John Kraaykamp Musical Award 2011 vrouwelijke hoofdrol (Marjolein Teepen) genomineerd
John Kraaykamp Musical Award 2011 geluidsontwerp (Bobby Aitken) genomineerd
John Kraaykamp Musical Award 2011 liedteksten (Queen) genomineerd
John Kraaykamp Musical Award 2011 muziek/arrangementen (Queen) genomineerd

 

CD    
Castalbums    
Originele Londense cast1CDEngels2003
Originele Londens cast,

Australische editie

1CDEngels2003
Originele Spaanse cast2CDSpaans2004
Originele Keulse cast1CDDuits/Engels2005