Proloog
| |
|
Thomas Andrews, de ontwerper van de ' Titanic' , buigt zich over de tekeningen van zijn ultieme droom: een drijvende stad, een nieuw wereldwonder, een schip dat de mensheid versteld zal doen staan.
(IN ELKE TIJD)
|
Eerste Acte
Woensdag 10 april 1912. In Southampton ligt de majestueuze ' Titanic' klaar voor haar eerste reis.
(WAT EEN GIGANT, TITANIC / WACHT OP MIJ / KIJK HAAR DAAR / HET GROOTST BEWEGEND VOORWERP)
De bemanning, waaronder kapitein Smith die na deze overtocht en 43 dienstjaren met pensioen zal gaan, gaat aan boord, gevolgd door de derde-, tweede- en eersteklas passagiers. Ook ontwerper Andrews en de eigenaar van de White Star Line, Bruce Ismay zullen de ' Titanic' op haar eerste reis vergezellen.
(LAAT ME NU AAN BOORD / PARADE VAN DE EERSTE KLASSE)
De laatste vracht en bagage worden aan boord gebracht, waarna een vaarwel klinkt tot de mensen op de kade.
(VAAR DOOR, TITANIC)
| |
|
Donderdag 11 april 1912. Op de brug zet kapitein Smith koers in de richting van New York, met een snelheid van 19 knopen. Bruce Ismay verschijnt op de brug en maakt hem duidelijk dat hij verwacht de oversteek in een recordtijd van zes dagen te voltooien. Ismay zet de kapitein onder druk de snelheid te verhogen.
Stoker Frederick Barrett schept ondertussen ver benedendeks de kolen in de ketels van de Titanic. Hij maakt zich zorgen over de opgevoerde snelheid, denkt terug aan zijn tijd in de mijnen en hoopt op licht in zijn donkere bestaan.
(BARRET'S LIED) De eersteklas passagiers waaronder vele miljonairs, zoals Isidor Straus en zijn echtgenote en Benjamin Guggenheim en zijn minnares, juichen de ongekende mogelijkheden van de bijzondere eeuw waarin zij leven toe. Dag na dag genieten ze van de overtocht en een heerlijk copuleus diner aan de kapiteinstafel. Tijdens één van deze diners ontvangt Kapitein Smith een eerste ijswaarschuwing.
(WAT EEN BIJZONDERE EEUW)
|
|
Zaterdag 13 april 1912. Op de brug denkt de kapitein na over zijn verantwoordelijkheid als kapitein.
(KAPITEIN TE ZIJN)
Vele derdeklas passagiers hebben hun huis en haard achter zich gelaten en zijn op weg naar Amerika in de hoop op een beter leven.
(KAMENIERSTER)
Onder hen de Ierse Kate McGowan. Zij heeft haar oog laten vallen op de jonge Jim Farrell die nog niets weet van het geheim dat ze in zich draagt.
(HET AANZOEK / DE NACHT BLOEIDE OP)
|
|
Zondag 14 april 1912.
De dag begint met een kerkdienst.
(O HERE, WIL MIJN SCHIPPER WEZEN)
Na de kerkdienst dansen de eersteklas passagiers ' The Rag' op de klanken van het orkest van bandleider Wallace Hartley.
(DE NIEUWE RAGTIME)
Tweede klas passagier Alice Beane mengt zich vol overgave en jaloezie tussen de dansende miljonairs. Ze wil niets liever dan deel uitmaken van de rijken en machtigen der aarde en maakt haar echtgenoot Edgar duidelijk meer uit haar leven te willen halen dan hij haar kan bieden.
(WAT WIL JIJ)
Twee andere tweedeklas passagiers zijn blij Engeland achter zich te hebben gelaten. Pas in Amerika kan de middenklasser Charles zonder problemen met zijn rijke geliefde Caroline trouwen. Die avond voert kapitein Smith overmoedig de snelheid op tot 23 knopen waarna hij zich terugtrekt voor de nacht.
(GEEN MAAN I / NAJAAR / GEEN MAAN II) |
Tweede Acte
| |
|
Zondag 14 april / Maandag 15 april 1912.
(OPSTAAN, OPSTAAN)
De derdeklas passagiers moeten ondertussen wachten op verdere instructies en weten nog niet dat ze ver benedendeks zitten opgesloten als ratten in de val.
Hofmeester Henry Etches doet zijn uiterste best paniek onder de passagiers te voorkomen en de evacuatie zo ordelijk mogelijk te laten verlopen, maar onrust en speculaties maken zich langzaam maar zeker meester van iedereen.
(ZO IN JE PYAMA IN DE GRAND SALON)
Op de brug rapporteert Andrews aan kapitein Smith dat het onvoorstelbare is gebeurd: de ' Titanic' is zinkende. Ze hebben nog anderhalf uur.
|
|
Terwijl derdeklas passagiers Kate McGowan en Jim Farrell op zoek gaan naar een vluchtweg, worden de eerste- en tweedeklas passagiers naar het bootdek geleid om de reddingsboten te betreden. Aldaar worden de mannelijke passagiers gescheiden van hun geliefden en zijn geluiden hoorbaar van hoop op een spoedige hereniging.
(TRAPPENHUIS)
Terwijl Kapitein Smith, Andrews en Ismay in de telegrafistenkamer ruziën over de vraag naar de schuld en de verantwoordelijkheid, stuurt marconist Bride onvermoeid een S.O.S.-bericht de wereld in. Enkel het schip de ' Carpathia' reageert, maar is nog ver van de ' Titanic' verwijderd.
(DE SCHULD)
|
Op het sloependek worden de mannelijke passagiers gescheidden van hun families. Ze nemen afscheid van elkaar in de hoop elkaar snel weer te zien.
(NAAR DE REDDINGSBOTEN / ER KOMT EEN MORGEN)
Bruce Ismay weet in de paniek een plek in een reddingsboot te bemachtigen maar Mrs. Ida Straus weigert aan boord van een reddingsboot te gaan. Na 40 gelukkige huwelijksjaren besluit ze ook nu bij haar man te blijven. Hofmeester Etches opent een fles champagne voor Mr. & Mrs. Straus die hij bedankt voor de jaren dat hij ze heeft mogen dienen.
(KAPITEIN TE ZIJN / STEEDS)
Vlak daarna verklaart Kapitein Smith de 'Titanic' voor verloren. In de verlaten rookkamer herziet en bestudeert Thomas Andrews ondertussen zijn ontwerpen voor de ' Titanic' Hij ziet en begrijpt wat er fout is gegaan en wat er met het schip zal gebeuren. De ' Titanic' zet koers in de richting van een onafwendbaar noodlot en verdwijnt in de diepte van de kalme oceaan.
(HET VISIOEN VAN MENEER ANDREWS)
| |
Aan boord van het ter redding toegesnelde schip de ' Carpathia' doen enkele overlevenden verslag van het zinken van de ' Titanic' en het verlies van hun dierbaren. Ze denken terug aan de droom van een drijvende stad, een wereldwonder, een schip dat de mensheid versteld zou doen staan.
(IN ELKE TIJD)
Ze denken terug aan hun vrienden, collega' s en geliefden en aan de prachtige dag waarop de ' Titanic' vertrok vanuit Southampton.
(VAAR DOOR) |
