De film  Disney heeft een jarenlange traditie als het gaat om tekenfilms. The Lion King was de 32ste grote tekenfilm van Disney en ging op 15 juni 1994 in première. Tijdens het maken van The Lion King was deze film ondergeschikt aan de film Pocahontas die in dezelfde periode werd gemaakt. Veel van de mensen bij Disney werkten liever aan Pocahontas omdat ze dachten dat deze film succesvoller zou zijn dan The Lion King. Tijdens de marketing van The Lion King werd al snel duidelijk dat het publiek zeer enthousiast was en de voortekenen bedrogen niet. The Lion King werd de meest succesvolle film van het jaar en de meest succesvolle tekenfilm aller tijden. Disney week met The Lion King op enkele punten af van voorgaande tekenfilms:
Bij het maken van de film was de computer onmisbaar. Bijvoorbeeld bij de stormloop van de wildebeesten en het marcheren van de hyena 's. De makers creëerden enkele dieren in een drie dimensionaal computerprogramma en vermenigvuldigde die vervolgens. Daarnaast werd ook gebruik gemaakt van meer klassieke Dinsey technieken zoals multiplaning. In de film zijn vijf nummers opgenomen van Elton John en Tim Rice (Can you feel the love tonight, The Circle of Life, I just can 't wait to be king, Hakuna Matata en Be Prepared). De overige muziek is geschreven door Hans Zimmer en aangevuld met traditionele Afrikaanse muziek en zang door Lebo M. Op 25 december 2002 werd de film nogmaals uitgebracht, nu voor de megaschermen van de IMAX-theaters. Het verwachtte succes bleef echter uit.
Theater
o Gesprek tussen Mufasa en Zazu over de opvoeding van Simba o De scène waarin Timon bijna verdrinkt in een waterval terwijl Simba machteloos toekijkt o De goedkeuring van de leeuwinnen en Rafiki als Nala besluit de Pridelands te verlaten
o Morning Report (later aan de film toegevoegd voor een special edition DVD) o Shadowland (oorspronkelijk in Swahili (of Zulu) en in het engels bewerkt voor de musical) o One by One (oorspronkelijk in Swahili (of Zulu) en in het engels bewerkt voor de musical) o He lives in you o Endless night
Voor de sfeer van de musical was de muziek van groot belang. In The Lion King was het de mix van westerse en Afrikaanse muziek die voor een unieke sfeer zorgden. De westerse input kwam Elton John en Tim Rice en Hans Zimmer. Lebo M was verantwoordelijk voor de zo belangrijke Afrikaanse input. Voor de choreografie werd Garth Fagan aangetrokken, een choreograaf die moderne dans en combineerde met Afro-Caraïbische elementen en klassiek ballet. Voor de choreografie van The Lion King liet hij zich inspireren door bewegingen uit de traditionele Afrikaanse dans en cultuur en bewegingswijze van de verschillende dieren. Het decor werd ontworpen door Richard Hudson.
Op 13 november 1997 ging de musical in het New Amsterdam Theatre op Broadway in première.
Nederland was het tiende land waar The Lion King op het toneel werd gebracht. De vertaling werd verzorgd door Martine Bijl. Omdat het verhaal zich in Afrika afspeelt, moest een donkergekleurde cast worden samengesteld. Daarvoor werden casting georganiseerd in Zuid-Afrika, de Antillen en Suriname. In Nederland werden houseparty' s, braderieën en voetbaltoernooien bezocht. Op deze manier werd een cast samengesteld waavan veel mensen nog nooit op een podium hadden gestaan. Om nieuwe acteurs en actrices te trainen in de specifieke zang en dans voor deze musical werd de Lion King School in het leven geroepen. 3500 mensen deden auditie voor deze school waarvan uieindelijk 80 mensen werden toegelaten. Van deze 80 zouden negen personen de musical daadwerkelijk halen. Een van hen was Etienne Poeder die uiteindelijk in november 2003 van Joop van den Ende te horen kreeg dat hij de rol van Simba zou gaan spelen. De rol van Nala werd vertolkt door Carolina Dijkhuizen. Kenneth Hedrigen werd aangetrokken voor de rol van Mufasa. Omdat een belangrijk deel van de musical wordt gedragen door kinderrollen werd naast de Lion King School ook een Lion King Kinderschool opgezet.
21 januari 2004 was de eerste repetitiedag. Een maand later moest Kenneth Hedrigen zijn rol als Mufasa opgeven vanwege stemproblemen. Zijn rol, werd overgenomen door Edwin Jonker.
Op 26 februari 2004 verhuisde de cast van de repetitielokalen naar het Circustheater. Op 4 april 2004 was in het Circustheater in Scheveningen de Nederlandse première. In februari 2005 werd de rol van Simba tijdelijk overgenomen door Gino Eemnes in verband met een blessure van Etienne Poeder. Etienne Poeder zou echter niet meer terugkeren als Simba. In mei 2005 werd de rol definitief overgenomen door Danny Yanga. Ook Danny de Munk werd in mei 2005 aan de cast toegevoegd. Hij ging de rol van Timon delen met Marc Lauwerys die de rol vanaf de première al speelde.
Na de laatste van de 1005 voorstellingen op 27 augustus 2006 stond de bezoekersteller op 1.749.000.
Leuk om te weten Betekenis van de namen Een deel van de namen is niet zomaar gekozen, ze hebben een betekenis:
Hakuna Matata De term komt uit het Swahili en betekent letterlijk het 'Er zijn geen zorgen hier ' (er zijn ook bronnen die zeggen dat het 'geen problemen ' betekent of 'zorgen heb ik niet '). Dit komt overeen met de filosofie van Timon en Pumbaa. De uitspraak zoals die in de film en de musical wordt gebruikt is echter niet correct. De klemtoon zou bij beide woorden op de eerste lettergreep moeten liggen.
|
Na de succesvolle musicalproductie van Beauty and the Beast richtte Richard Eisner van Disney de aandacht op hun meest succesvolle film ooit, The Lion King. Regisseuse en poppenspeelster Julie Taymor werd in 1995 gevraagd om de tekenfilm in het theater tot leven te brengen. Het belangrijkste thema voor Julie Taymor was 'The circle of life '. Dit thema werd op vele manieren symbolisch verwerkt zoals: 
Veel van de karakters werden gespeeld door acteurs in kostuums. Sommige kostuums hadden mechanisch bewegend delen zoals het hoofd van Scar. Het masker was computergestuurd met een apparaatje in de hand. Het masker woog 15 kilo. Andere karakters werden gespeeld door acteurs met poppen. De maskers en de poppen werden ontworpen door Julie Taymor en Michael Curry (techniek). Het verhaal werd vertelt met dieren, maar het was een menselijk verhaal. Daarom moest volgens Julie Taymor de mens altijd zichtbaar blijven.
