Amanda Brown studeerde rechten aan de Stanford Lawschool. In dit pre e-mail tijdperk schreef ze brieven aan familie en vrienden waarin ze allerlei gebeurtenissen op de universiteit beschreef. Deze brieven vormden de basis voor haar eerste boek, Legally Blonde.

De naam van haar voornaamste personage in het boek baseerde ze op de afkorting die de rechtenstudenten hadden om zichzelf te duiden. '1L' stond voor eerstejaars rechtenstudent. De hoofdpersoon uit Browns boek kreeg dan ook de toepasselijke nam 'Elle'.
 

Ze had moeite om het boek gepubliceerd te krijgen, totdat iemand er een potentiele film in zag. In 2001 werd het boek gepubliceerd, hetzelfde jaar als de film uitkwam.

De film

Het boek van Amanda Brown werd tot een filmscript bewerkt door Karen McCullah Lutz en Kirsten Smith. Lutz gebruikt ehierbij ook haar eigen ervaringen voor het studentenleven in de film. De film werd geregisseerd door Robert Luketic en geproduceerd door Marc E. Platt. Tori Spelling was een van de actrices die in aanmerking kwam voor de hoofdrol, maar deze werd uiteindelijk gespeeld door Reese Witherspoon.

Elle Woods (Reese Withespoon), een studente modemanagement en voorzitster van haar studentenvereniging, is zwaar verliefd op haar vriendje Warner Huntington III (Matthew Davis) die het volgende jaar aan Harvard gaat studeren. Ze denkt dat ze met hem gaat trouwen, maar hij dumpt haar met de mededeling dat hij een meer volwassen vriendin nodig heeft voor zijn geplande carriere in rechten en de politiek.  

In een wanhoopspoging hem terug te winnen weet ze te slagen voor het toelatingsexamen voor Harvard. Hoewel ze tot Harvard wordt toegelaten wordt ze door haar medestudenten niet serieus genomen. Warner heeft zich inmiddels verloofd met medestudente Vivian Kensington (Selma Blair). De enige vriendschap die Elle weet te sluiten is met Paulette (Jennifer Coolidge), een gescheiden schoonheidsspecialiste.

Als Vivian Elle voor schut zet op een feestje en ze met Warner in gesprek raakt realiseert zij zich dat Warner haar nooit zal respecteren. Ze besluit het heft in eigen hand te nemen en begint hard te studeren. Ze weet. net als Warner en Vivian een gewilde stageplek bij professor Callahan (Victor Garber) te bemachtigen. Ze zullen samen met Callahan werken aan de verdediging van de van moord beschuldigde fitness-goeroe Brooke Taylor-Wyndham (Alli Larter). Elle kent Brooke nog omdat zij ooit haar fitness-coach was en lid was van dezelfde studentenvereniging (Delta Nu).
 

Elle gelooft in de onschuld van Brooke, maar er zijn twee getuigen die haar bij het lijk hebben zien staan. De getuigen zijn Chutney (Linda Cardellini), de stiefdochter vam Brooke, en Enriqie (Serano), Brooke's bameester. Brooke weigert het advbocatenteam een alibi te geven. Pas als Elle haar in de gevangenis bezoekt geeft ze toe dat ze op de dag van de moord liposuctie heeft ondergaan. Als dit uit zou lekken zou haar carriere als fitness-goeroe voorbij zijn. Elle belooft haar geheim te bewaren en weigert Callahan het alibi prijs te geven. Hiermee maakt ze indruk bij Vivian die steeds vriendelijker wordt tegene Elle.

Bij het verhoor van Enrique, die beweert een affaire met Brooke te hebben gehad, realiseert Elle zich dat hij homo is. Emmet (Luke Wilson)weet hem vervolgens met een list zover te krijgen dat hij dit toegeeft. Callahan is onder de indruk van Elle en vraagt haar naar haar toekomstplannen. Daarbij maakt hij echter sexuele toespelingen, die door Elle wordne afgewezen. Vivian, die wel de sexuele toespelingen heeft gezien, maar niet Elle's afwijzging is woedend op haar. Elle is overtuigd dat ze nooit serieus zal worden genomen en besluit te stoppen met haar studie. Professor Stormwell (Holland Taylor) weet haar echter te overtuigen door te gaan. Emmet legt aan Brooke en Vivian uit wat in het kantoor van Callahan is gebeurt. Brooke ontslaat Callahan en neemt Elle in dienst, onder de supervisie van Emmet.

Bij het kruisverhoor van Chutney weet Elle, met haar kennis van haarvezorging, te bewijzen dat Chutney liegt. Chutney bekent zelfs dat zij de moord op haar vader heeft gepleegd omdat ze dacht dat hij de door haa gehate Brooke was. Brooke wordt vrijgesproken en Chutney wordt gearresteerd. Warner heeft het licht gezien en wil de relatie met Elle nieuw leven in blazen, maar die heeft hem niet meer nodig.

Oorspronkelijk zou de locatie van de film de University of Chicago Law School zijn. Het bestuur van de universiteit weigerden echter mee te werken omdat in een van de scènes een professor zijn hand op het been van Elle legt. Daarom werd besloten dat het verhaal zich op Harvard zou afspelen. De film is daarentegen ook niet op Harvard zelf gefilmd, maar op verschillende locaties rond Los Angeles, zoals UCS, UCLA, Caltech en Rose City Highschool.

Elle kreeg voor iedere scène een nieuw kapsel aangemeten. Dit kwam neer op ongeveer 40 verschillende kapsels. Reese Witherspoon had in haar contract bedongen dat ze alle outfits van Elle na de opnames mee naar huis mocht nemen.

In de film zitten een aantal verwijzigingen naar de boeken van John Grisham. Zo zijn de honden van Elle en Paulette vernoemd naar twee karakters uit de boeken De Rainmaker (J. Lyman 'Bruiser' Stone) en De Jury (officier van justitie Rufus Buckley). In De Peilican Brief komt ook een Professor Callahan voor die niet vies is van relaties met vrouwelijke studenten.

 
De choreografie van 'Bend and Snap' was van de Hip Hop choreografen Napoleon and Tabitha D'umo. Zij zouden later bekend worden als choreografen voor de TV-show So You Think You Can Dance.

In het boek is Elle lid van de studentenvereniging Delta Gamma. Dit is een bestaande, internationale studentenvereniging. Om problemen met deze vereniging te voorkomen heeft de studentenvereniging de niet bestaande naam Delta Nu gekregen.

De hoogst haalbare score voor de LSAT (Law School Admission Test) is 180, de score van Elle (179) houdt dus in dat ze bij de beste 0,1% van de deelnemers hoorde.

De laatste scènes (confrontatie met Warner buiten de rechtzaal en de dilpomauitreiking) zaten niet in de oorspronkelijke film. Het testpubliek had echter aangegeven dat ze jammer vonden dat Elle geen wraak kon nemen op Warner en het onbeverdigend te vinden dat ze niet wisten hoe het verder zou gaan met Elle. Beide scènes werden uiteindelijk in Engeland opgenomen omdat Witherspoon en Davis beiden daar waren voor opnames van nieuwe filmprocten. Beide acteurs moesten een pruik dragen omdat ze voor hun respectievelijke projecten hun haren hadden geknipt. Bij de opnames van de diplomauitreiking waren alleen Witherspoon en Davis aanwezig. De andere acteurs werden later ingevoegd.

De film was een groot succes en de onvermijdelijke sequal kond dan ook niet uitblijven. In 2003 verscheen Legally Blonde 2 Red, White & Blonde. In 2009 volgde een DVD spin-off Legally Blondes
 

De Musical

In 2004 vroegen MGM on Stage en de producenten Hal Luftig, Fox Theatricals en Dori Berinstein Jerry Mitchel voor de regie en choreografie van de geplande bewerking van de film tot musical. Daarnaast vroegen ze Heather Hach (script), Laurence O'Keefe and Nell Benjamin (muziek en liedteksten) om de film tot een musical te bewerken. In 2005 begonnen ze met de bewerking van de film en het boek. De belangrijkste uitdaging die zij zagen was het publiek te laten geloven dat Elle, iemand op wie je makkelijk  jaloers zou kunnen worden omdat ze alles mee lijkt te hebben (knap, slim, slank, rijk, etc..) de underdog is, zodat ze met haar mee kunnen leven.

Voor Hach was het eerste professionele theaterervaring. Als voormalige comedienne en joernalist had ze al wel veel ervaring opgedaan met schrijven voor film en televisie. Jerry Mitchel had al ervaring als danser en choreograaf van musicals, maar voor de regie was het zijn Broadway-debuut. Voor de choreografie liet hij zich inspireren door de stijl van muziekclips en fitnessvideo's.

Het decor werd ontworden door David Rockwell, een succesvol archtiect met een passie voor theater. Kenneth Posner en Paul Miller verzorgden het lichtontwerp.

De kostuums werd ontworpden door Gregg Barnes. Voordat hij begon met ontwerpen bestudeerde hij de vele manieren waarop verschillende groepen mensen in Amerika zich kleden.  Hieroor maakt hij overal op straat veel foto's. Ook liet hij zich inspireren door diverse modebladen en bekeek hij vele kleurcombinaties. Op basis van zijn vooronderzoek deelde hij de show in, in drie delen. Los Angeles, Harvard en de kapsalon van Paulette. De kleding in de scènes die zich in LA afspelen is kleurrijk, voor Harvard koos hij vooral voor bruin en grijstinten en voor de salon koos hij voor een rock-uitstraling door veel met denim te werken. Een grote uitdaging voor veel kostuumontwerpes voor musicals ligrt in het feit dat de kleding sterk moet zijn, maar tegelijk zo flexibel dat de vele snelle verkledingen geen probleem zijn. Daarnaast moeten de acteurs goed in de kleding kunnen bewegen en dansen. Veel kleding werd gedurende de ontwikkeling van de show en de repetitieperiode regelmatig aangepast. Een deel van de kleding werd speciaal voor de show gemaakt, een deel werd in verschillende kledingwinkels en warenhuizen gekocht.

De try-outs waren in San Fransisco. Daarna verhuisde de show naar het Palace Theatre op Broadway. In de tussenliggende periode werden nog enkele aanpassingen doorgevoerd. Zo werd het nummer 'Good boy' waarin Paulette en Elle mannen vergelijken met honden vervangen door het nummer 'Ireland' en het nummer 'Love and War' werd vervangen door 'Positive' .Op 29 april 2007 ging de show in première. De originele cast bestond uit:

• Laura Bell Bundy: Elle Woods,
• Christian Borle: Emmett Forrest
• Richard H. Blake: Warner
• Orfeh: Paulette
• Michael Rupert: Professor Callahan
• Kate Shindle: Vivian
• Nikki Snelson: Brooke Wyndham

De show kreeg voornamelijk positieve rescenies. De show kreeg zeven Tony-nominaties, maar wist er niet één te verzilveren

In september 2007 werd de hele show opgenomen en uitgezonden op MTV. Deze uitzending werd gevolgd door een TV-zoektocht naar een nieuwe Elle Woods voor de Broadway-productie. De winnares, Bailey Hanks speelde de rol vanaf 23 juli 2008 tot de laatste voorstelling van de productie op 19 oktober van dat jaar.

Na de succesvolle Broadwayproductie maakte de musical de oversteek naar het Londense West End. De try-outs begonnen op 5 december 2009 en op 13 januari 2010 was de officiele première in het Savoy Theatre. Sheridan Smith speelde de rol van Elle Woods.

In augustus 2008 kondigde V&V-Enterainment aan de musical in Nederland te gaan produceren. De show ging op 11 oktober 2010 in première. De rol van Elle werd gespeeld door Kim-Lian van der Meij.