Achtergronden
Het verhaal van Blood Brothers speelt zich af in Liverpool, de stad waar de
schrijver Willy Russel is opgegroeid. Russel groeide op tussen voornamelijk
vrouwen (moeder, grootmoeder en tantes). Na school ging hij aan de slag als
dameskapper. In zijn vrije tijd schreef hij humoristische liedjes. Pas nadat
een vriend hem had overgehaald om een van zijn liedjes in een pub ten gehore
te brengen ging hij dit ook regelmatig doen. Een van de wensen van Russel
was om een keer een toneelstuk te schrijven. In 1972 ging zijn eerste
professionele toneelstuk, Sam O'Shanker, in première op het Edinborough
Fesitval. Later volgenden producties als John, Paul, George, Ringo and ....
Bert (1974, over the Beatles), Educating Rita (1979), Shirley Valentine
(1986) en vele anderen.
In 1982 volgde Blood Brothers. Russel schreef
de eerste versie van Blood Brothers in opdracht van Merseyside Young
People's Theatre Company, een theatergroep die op scholen speelde. Deze
versie duurde 70 minuten en bevatte slechts één lied (het Marilyn Monroe
thema). Op de dag van de première begon Russel het stuk verder uit te bouwen
tot een volwaardige theaterproductie. Daar waar 'Shirley Valentine' een
monoloog werd en 'Educating Rita' een dialoog stond voor Russel vast dat
Blood Brothers een musical moest worden. Producent Bob Swash die een van de
schoolvoorstellingen had gezien was weg van de productie. Het idee dat
Russel zelf de muziek wilde schrijven voor de musical deed Bob Swash
even slikken. Afgesproken werd dat Russel eerst de eerste acte bij Swash zou
neerleggen voordat deze zou beslissen of hij de productie wilde produceren.
Na het aanleveren van de eerste acte was Swash overtuigd en besloot de show
te produceren.
In 1983 was de première van de theaterversie in Liverpool waar het twaalf weken een grote hit was. De rol van mevrouw Johnstone werd gepeeld door Barbara Dickson. Daarna verhuisde de productie naar West End, Londen waar het op 11 april in het Lyric Theatre op Shaftesbury Avenue, in première ging . Het grote succes bleef in eerste instantie echter uit en het theater boekte een opvolger voor de show. Tegen de tijd dat Blood Brothers moest stoppen omdat de geplande opvolger in het theater moest spelen was het tij echter gekeerd en waren de voorstellingen uitverkocht.
Midden jaren tachtig werd Russel benaderd door producent Bill
Kenwright om de productie nieuw leven in te blazen, en wel op West End.
Russel zag dit in eerste instantie niet zitten en afgesproken werd dat eerst
een reizende productie zou worden gemaakt. Pas als het resultaat naar wens
zou zijn zou een nieuwe poging op West End worden gewaagd. Na een
succesvolle nationale tour ging de show voor de tweede keer in één decennium
op 28 juli 1988 in première op West End. Dit maal in het Albery Theatre.
Ditmaal was het direct een groot succes. In 1991 verhuisde de productie naar
het grotere Phoenix Theatre. In 2011 haalde de musical zijn
zilveren jubileum met een aaneengesloten speelperiode van 25 jaar
jaar. In 1993 opende de musical ook op
Broadway met in de rol van mevrouw Johnstone Petula Clarke.
Blood Brothers was geen traditionele 'song and
dance' musical. Het was een tragedie die met muziek werd verteld. Blood
Brothers vertelde meerder verhalen in één verhaal. Een verhaal over
klassenverschillen tussen de mevrouw Johnstone uit het arme deel van
Liverpool, die door financiële problemen zich gedwongen ziet haar kind af te
staan, en mevrouw Lyons uit de goede buurten van de stad die haar geluk
probeert te kopen. Ook een verhaal over de liefde van beide moeders voor hun
zoons, die ze op verschillende manieren uiten. Daarnaast het verhaal van
bijgeloof, dat diende als de basis van het verhaal. De meeste beslissingen
en gevolgen in het verhaal konden worden herleid tot bijgeloof. Natuurlijk
was er ook het verhaal van vriendschap en de breekbaarheid van deze
vriendschap. Breekbaar door afstand, liefdesperikelen en jaloezie. Alle
verhalen kwamen uiteindelijk samen in het verhaal van haat en schuldgevoel.
Mevrouw Lyons haatte mevrouw Johnstone vanwege de situatie waarin ze beide
waren beland. Mevrouw Johnstone was vervuld van schuldgevoel omdat ze een
zoon heeft weggegeven. Mevrouw Lyons voelde zich schuldig omdat ze tegen
iedereen had gelogen over haar zoon. Mickey voelde zich schuldig omdat hij
door zijn depressie niet voor zijn gezin kan zorgen, maar dat zijn vrouw en
zijn moeder voor hem moesten zorgen.
in 1989 werd de musical voor het eerst in Nederland gespaad. De titel was vertaald naar 'Geboren Vrienden'. De première vond plaats op 18 november 1989 in de Leidse Schouwburg in Leiden. Deze versie werd geproduceerd door John de Mol Producties en geregisseerd door Eddy Habbema. Jack Gadellaa tekende voor de vertaling. De rollen werden gespeeld door:
- Nelleke Burg: Mevrouw Johnstone
- Hans de Booij: Verteller
- Jan Elbertse: Mickey
- Frank Rigter: Eddy
- Marloes van den Heuvel: Mevrouw Lyons
- Kikki Heessels: Linda
Negen jaar later ging een nieuw Nederlandse productie, met een nieuwe vertaling (Daniël Cohen) op tournee. In deze versie werden de namen van mevrouw Johnstone en mevrouw Lyons veranderd in respectievelijk mevrouw Jonkers en mevrouw Van Leeuwen. De regie was evenals in 1989 in handen van Eddie Habbema. Joke Bruijs werd door producent Joop van den Ende Theaterproducties gevraagd om de rol van mevrouw Jonkers te spelen. Omdat ze opnames had voor de comedy 'Toen was geluk heel gewoon' kon ze in eerste instantie niet op het verzoek ingaan. Omdat de KRO de opnames uitstelde kon Joke Bruijs alsnog op het verzoek ingaan. Ondanks de uitgestelde opnames was Joke Bruijs niet in staat de hele tournee te spelen. Voor het tweede deel van de tournee werd Angela Groothuizen aangetrokken voor de rol van mevrouw Jonkers. Frank Rigter, die ook in 1989 in 'geboren vrienden' had gespeeld hernam de rol van Eddie/Eduard. De overige rollen werden gespeeld door:
- Paul Kribbe: verteller
- Danny de Munk: Mickey
- Annette Nijder: Mevrouw van Leeuwen
- Lottie Hellingman: Linda
In augustus 1998 hadden de spelers en creatives een workshop, en op 9 november begonnen de echte repetities. De musicalging in première op 22 december 1998 in het Oude Luxor Theater in Rotterdam. Ondanks de matige recensies werd de musical een succes. Zoals gepladn speelde Joke Bruijs de eerste periode de rol van mevrouw Jonkers. Op 21 februari 1999 werd de rol overgenomen door Angela Groothuizen. Vanwege problemen met de stembanden moest ze in mei de rol alweer neerleggen. Daarna werd de rol gespeeld door Doris Baaten, tot Joke Bruijs weer in de gelegenheid was de rol terug over te nemen.
In 2004 was de voorstelling voor een korte speelperiode in België (Antwerpen) te zien in wederom een nieuwe vertaling. Koen van Dijk verzorgde zowel de vertaling als de regie. In deze productie werden de belangrijkste rollen gespeeld door:
- Anne Mie Gils: Mevrouw Johnstone
- Frank Hoelen: verteller
- Jan Schepens: Mickey
- Dimitri Verhoeven: Eddie
- Myriam Bronzwaar: Mevrouw Lyons
- Linda: An Vanderstighelen
| Prijzen | |||
| Award | Jaar | Categorie | Genomineerd/Winnaar |
| Laurence Olivier Award | 1983 | musical | winnaar |
| Laurence Olivier Award | 1983 | mannelijke hoofdrol (George Costigan) | genomineerd |
| Laurence Olivier Award | 1983 | vrouwelijke hoofdrol (Barbara Dickson) | winnares |
| Laurence Olivier Award | 1988 | mannelijke hoofdrol (Con O'Neill) | winnaar |
| Tony Award | 1993 | musical | genomineerd |
| Tony Award | 1993 | script (Willy Russell) (nominee) | genomineerd |
| Tony Award | 1993 | mannelijke hoofdrol (Con O'Neill) | genomineerd |
| Tony Award | 1993 | vrouwelijke hoofdrol (Stephanie Lawrence) | genomineerd |
| Tony Award | 1993 | vrouwelijke bijrol (Jan Graveson) | genomineerd |
| Tony Award | 1993 | regie (Bill Kenwright / Bob Tomson) | genomineerd |
| Drama Desk Award | 1993 | mannelijke bijrol (Mark Michael Hutchinson) | winnaar |
| Drama Desk Award | 1993 | mannelijke hoofdrol (Con O'Neill) | genomineerd |
| Theatre World Award | 1993 | Stephanie Lawrence | winnares |
| Vlaamse Musicalprijs | 2005 | musical | winnaar |
| Vlaamse Musicalprijs | 2005 | regie (Koen van Dijk) | genomineerd |
| Vlaamse Musicalprijs | 2005 | mannelijke hoofdrol (Jan Schepens) | genomineerd |
| Vlaamse Musicalprijs | 2005 | mannelijke hoofdrol (Dimitri Verhoeven) | winnaar |
| Vlaamse Musicalprijs | 2005 | vrouwelijke bijrol (Myriam Bronzwaar) | winnares |
| Vlaamse Musicalprijs | 2005 | lied (Dit is maar een Spel) | winnaar |
| Laurence Olivier Award | 2010 | vrouwelijke hoofdrol (Melanie C) | genomineerd |
| Media | ||||
| Castalbums | artiest | 1CD/2CD/DVD | Taal | Jaar |
 |
Originele Londense cast | 1CD | Engels | 1983 |
 |
Londense cast | 1CD | Engels | 1988 |
 |
Originele Isrealische cast | 1CD | Hebreeuws | 1989 |
|
Originele Nieuw-Zeelandse cast | 1CD | Engels | 1994 |
 |
Londense cast | 1CD | Engels | 1995 |
 |
Originele Broadway cast | 1CD | Engels | 1995 |
 |
Originele Tsjechische cast | 1CD | Tsjechisch | 2002 |
 |
Originele Koreaanse cast | 1CD | Koreaans | 2004 |
| Speciale edities | ||||
 |
Internationale studio cast (met Willy Russel als verteller) |
1CD | Engels | 1995 |
| Overigen | ||||
 |
Studio cast, Londen Theatre Orchestra & Cast | 1CD | Engels | 2002 |
 |
Studio cast, The showtime collection | 1CD | Engels |